,,Jeśli ktoś zada ci cierpienie,wiedz,że najlepszą zemstą jest przebaczenie...".
Dlaczego mamy przebaczać? Jest to wymóg chrześcijańskiego życia. Mamy przebaczać, gdyż taka jest wola Jezusa względem nas. Skoro wierzymy, że Bóg nas kocha, musimy mieć do Niego zaufanie. Jezus zaś chce dla nas rzeczy najlepszych, a więc musimy wierzyć, że przebaczenie jest konieczne dla nas samych.

1. Przebaczenie znajduje się w centrum Ewangelii: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44).

2. Bóg przebaczył nam wszystko, zanim Go o to poprosiliśmy.

3. Przebaczenie dotyczy tego, co Bóg czyni dla nas, grzeszników, w Chrystusie. 
Przebaczenie otrzymane od Boga musi być rozciągnięte na innych. Boże przebaczenie jest wcześniejsze od naszego nawrócenia.

4. Duch Święty sprawia, że przebaczenie, które zdobył dla nas Chrystus, staje się w nas żywe i czynne. Gdy nie umiemy o własnych siłach przebaczyć, to wzywajmy Ducha Świętego, by wszedł w nasz brak przebaczenia i umocnił nas do udzielenia go: „Przyjdź Duchu Święty”.

5. Przebaczenie jest „rzemiosłem”: uczymy się go w miarę gdy je praktykujemy.

6. Chrześcijańskie przebaczenie jest wyrazem wzorowania się na Krzyżu Jezusa, z którego popłynęło bezwarunkowe przebaczenie: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”.

7. Przebaczenie jest ludzkim procesem i dlatego wymaga czasu.

8. „Przebaczenie jest wolą porzucenia prawa do żalu, negatywnego osądu i chłodnego zachowania wobec osoby, która zraniła nas niesprawiedliwie, oraz rozwijaniem nie zasłużonych (przez nią) postaw współczucia, hojności, a nawet miłości dla takiej osoby”:

a) osoba obrażona doznała niesprawiedliwości,
b) obrażony wybiera przebaczenie,
c) przebaczenie zawiera się w zmianie uczuć oraz postaw i zastąpienie ich życzliwym stosunkiem,
d) obrażony może przebaczyć bezwarunkowo niezależnie od postaw lub zachowań drugiej osoby.

9. Zasadniczym krokiem na drodze do przebaczenia jest decyzja przebaczenia. Osoba zraniona może dojść do tej decyzji tylko po walce stoczonej przez jakiś czas z bólem zranienia.

10. Przebaczanie uwalnia umysł i serce od nienawiści, gniewu, goryczy i przynosi upragniony spokój ducha. Jest zrzuceniem z siebie przytłaczającego ciężaru przykrych uczuć i myśli. Skoro zostałem zraniony to mogę być tylko uzdrowiony przez przebaczenie.

11. Przebaczenie nie jest zobowiązaniem moralnym nałożonym na nas z zewnątrz. Jest ono niezbywalnym prawem osoby urażonej.

12. Przebaczenie nigdy nie jest czymś prostym. Zakłada ono zawsze wolę stanięcia twarzą w twarz ze zranieniem i jego konsekwencjami. Nie bawi się ono w zaprzeczanie, usprawiedliwianie, szukanie wymówek.

13. Gdy dokonuje się przebaczenie, osoba doświadcza uzdrowienia rany, odsunięcia fałszywej tożsamości i wyzwolenia z obsesji zajmowania się krzywdzicielstwem. Przebaczenie jest prawdziwą wolnością.

14. Przebaczenie nie jest:

a) moralnym obowiązkiem nałożonym z zewnątrz,
b) udawaniem przed sobą, że nie jest to naprawdę nic złego: prawdziwe przebaczenie nazywa zło po imieniu
c) usprawiedliwianiem, czynieniem wymówek,
d) tolerowaniem zła: „Zraniłeś mnie i ja tego nie akceptuje. Odmawiam jednak bycia twoją ofiarą”,
e) zapomnieniem: pamiętamy wyrządzona nam krzywdę ale przebaczenie uzdalnia nas do pamiętania bez żalu i goryczy, do pamiętania z umiejętnością uczenia się,
f) pojednaniem: ono dokonuje się pomiędzy dwoma osobami. Przebaczenie dokonuje się we wnętrzu człowieka.
g) prawnym darowaniem winy: masz prawo do domagania się wyrównania szkód od osoby, która cię zraniła,
h) słabością: jest mocą Chrystusa przebaczającego z krzyża swoim wrogom.

15. Przebaczenie to:

a) wola porzucenia prawa do żalu,
b) wola odsunięcia bolesnej przeszłości,
c) decyzja, że nie będziemy dalej cierpieć,
d) wybór nieprzywiązywania dłużej wartości do nienawiści i gniewu,
e) wola odsunięcia chęci ranienia innych,
f) wola otwarcia naszych oczu na światło w innych ludziach,
g) wola rozwijania miłości do tego, kto nas zranił.

16. Proces przebaczenia dokonuje się w czasie i przebywa różne etapy:

a) zaprzeczanie
b) winienie siebie,
c) etap ofiary,
d) etap oburzenia,
e) etap ocalenia,
f) etap integracji.
17. Przebaczenie rozpoczyna się wraz z decyzją o przebaczeniu. Bez tej decyzji i pragnienia nie dokona się uzdrowienie, integracja i wyzwolenie, które przynosi przebaczenie.

18. Nasza ufność jest w Jezusie gdyż On przyszedł leczyć rany serc złamanych!!!

19. Pięć kroków zanim podejmiemy decyzję o przebaczeniu:

a) pomyśl: co się stało? Jakie zło?
b) oceń: czy to działanie było zamierzone? Może był to przypadek? Może nieporozumienie? Słabość człowieka?
c) porozmawiaj: o tym co cię obraziło np. z przyjacielem,
d) czuj: przyjrzyj się swoim emocjom, w ciszy, w czasie modlitwy, zaakceptuj wszystkie uczucia, nie odrzucaj żadnych emocji,
e) módl się: zanieś twoje zranione emocje do Boga, powiedz Mu to co czujesz.
 
Wylej twoje serce przed Ukrzyżowanym Jezusem. Proś Ducha o pełnienie woli Bożej, o wyzwolenie i uzdrowienie ciebie z bólu i zranienia – przez wybaczenie.

20. Gdy realizujemy przebaczenie, pełne miłosierdzia i miłości dla nieprzyjaciela, stajemy się podobni Bogu.

21. Modląc się o łaskę przebaczenie musimy być cierpliwi.

22. Przebaczenie jest największym z uzdrowicieli!!!
,,O wiele lepiej, gdy zapomnisz o urazach i uśmiechniesz się, niż gdy będziesz pamiętać o nich i będziesz smutny".



,,Sztuka przebaczenia to przede wszystkim sztuka zrozumienia, a czasem zapomnienia".

,,Każdy człowiek powinien posiadać sporych rozmiarów "cmentarz" na którym będzie "grzebać" winy swoich przyjaciół".

,,Słabi nig­dy nie pot­ra­fią prze­baczać. Prze­bacze­nie jest cnotą silnych". 

,,Chcesz być szczęśli­wym przez chwilę? Zemścij się. Chcesz być szczęśli­wym zaw­sze? Przebacz".
Tak trud­no prze­baczyć…
ucieka­my od siebie wzro­kiem
in­ne ścieżki wy­biera­my
mi­mo, że są po­rośnięte chwas­ta­mi…
nic to, że no­gi pieką od pok­rzyw
by­le da­lej…by­le uniknąć
spot­ka­nia…

Tak trud­no prze­baczyć
cho­ciaż tak nap­rawdę w głębi ser­ca
prag­niemy po­jed­na­nia…
bo trud­no jest żyć w przeświad­cze­niu
że ktoś, kto kiedyś
był kwitnącym kwiatem
dzi­siaj usycha w naszym gniew­nym więzieniu...

Tak trud­no prze­baczyć
ale war­to cho­ciażby spróbo­wać
zbliżyć się…poczuć ciepłą
dłoń na zgodę go­tową
i od­na­leźć ra­dość i od­puścić wi­ny
um­rzeć z całym bólem krzywd i na­rodzić się na no­wo…
Darmowe strony internetowe dla każdego